کلاس طراحی

امروز روز فوق العاده ای بود.

برف همچنان می باره و زمین را کاملا سفیدپوش کرده.

بعد از دو هفته گرمای طاقت فرسا که با این فصل هیچ سنخیتی نداشت بارش این

برف دوباره به یادمون آورد که در وسط زمستان هستیم و خدا انگار کمی باهامون

آشتی کرده.

شنیدم برف سنگینی در شمال باریده و خسارات زیادی زده که امیدوارم خسارت

جانی نداشته باشه.

امروز عصر بالاخره بعد از ماهها پیگیری و پرس و جو از سمیرا٬ موفق شدم به همراه

اون و نسیبه به کلاس طراحی برم و اولین قدم رو بردارم.

فعلا روزهای شنبه رو انتخاب کردم تا ببینم بعد چی میشه.

بر این اعتقادم که پزشک هنرمند بودن بهتر از پزشک متخصص بودنه.

روح انسان به هنر نیاز داره.

تخصص جیبم را غنی می کنه و هنر روحم را و من دومی را ترجیح میدم.

کسی چه می دونه شاید در آینده نظرم عوض شد که امیدوارم اینطور نباشه.

هر بار که نسیبه رو می بینم زبانم به تحسینش باز میشه و به ایمان برای انتخاب

به جایی که کرده تبریک می گم.

دختر زیبا٬ با وقار٬ تحصیلکرده٬ ظریف و دوست داشتنی که باید ایستاد و

تماشاش کرد. بخصوص وقتی امروز جایگاهش را در طراحی دیدم و اعتباری که

از جانب مربی بدست آورده بود حسن نظر بیشتری نسبت بهش پیدا کردم.

این هفته باید برای تهیه ابزار برم و شاید از شنبه هفته آینده کلاس را شروع کنم.

خیلی هیجان دارم ولی افسوس می خورم که چرا کمی دیر دست به کار شدم .

مربی می گفت دوره این کلاس ۸ ماه طول می کشه و در پایان دوره می تونم یک

چهره رو کامل بکشم.التبه با هفته ای یک جلسه که من قراره برم احتمالا این دوره

دو برابر میشه.

نسیبه بیشتر از ۳ ساله که دوره دیده و هنوز به قول خودش کامل نشده.

وای خدا جون.....

هیجان همراه با استرس احساسیه که الان دارم.

نظر خودم بیشتر روی مدادرنگی و گواش بود ولی مربی سیاه قلم رو پیشنهاد

داد تا بتونم تا انتهای دوره باهاش باشم چون خودش اون دوره ها رو کامل نگذورنده.

این هفته اتفاق جالب دیگه ای هم افتاد و اون باردار شدن خانم مفیدیان بود که

واقعا سورپرایزمون کرد بخصوص وقتی فهمیدیم سه ماهه است. قرار شده این

موضوع بین خانمها درمانگاه محفوظ بمونه البته بجز بهروز و آقای توکلی ولی امروز

انقدر در مورد این موضوع پچ پچ کردیم که بعید می دونم آقایون با اون حس ششمون

بو نبرده باشن.

روزهای پرهیجان تا آخر هفته ادامه داره.

فردا والیبال٬ پس فردا اومدن مهدی٬ پس اون فردا مرخصی بهروز و دست تنها بودن من٬

جمعه شرکت در سمینار دیابت در هتل آسمان.

اوه یه موضوع هیجان انگیز از قلم افتاد....

دیشب برای وحید رفتن خواستگاری و قراره چند روز آینده جواب بگیرن.

امیدوارم وحید هم سر و سامون بگیره. واقعا از ظاهر و باطن چیزی کم نداره

و پسریه که هر دختری می تونه آرزوش را داشته باشه بجز یک مورد که باعث

شده تا بحال چند بار جواب رد بگیره من جمله از سمیرا.

چشمهای وحید خیلی ضعیفه و عینک ته استکانی می زنه و با وجود جراحی

فقط می تونه شماره چشمش رو پایین بیاره ولی در هر صورت همیشه در

حسرت عملی که از بچگی بهش قول داده شده بود که باعث خلاص شدن از دست

عینک میشد خواهد موند.

دلم واقعا براش می سوزه ولی امیدوارم همسر خوبی نصیبش بشه و با این موضوع

بهتر کنار بیاد و این نقص به فرزندان خودش منقل نشه.